Eugene Raymond Alphons Marie Joseph Klijn

Ook bekend als: Eus

Eugene (Eus) Raymond Alphons Marie Joseph Klijn meldt zich aan om in Zuid-Duitsland te werken. In de zomer van 1943 ronselt Amsterdamsche Ballast Maatschappij (nu Ballast Nedam) arbeiders voor een project in Waldshut, Zuid-Duitsland. Eus Klijn meldt zich aan, want hij ziet dit als eerste stap om naar Engeland te gaan. In augustus 1943 wordt hij daar tewerkgesteld in een kamp dat onder Duits toezicht door Ballast wordt geleid. Er moet een elektrische waterkrachtcentrale worden gebouwd. Aan de overkant van de Rijn zien ze Zwitserland liggen. Al snel worden vluchtplannen gesmeed door een 20-tal jongens, waartoe ook Rex Bomans, de vertegenwoordiger van Ballast, behoort. Om hun werk te kunnen doen, is een stevig vlot gebouwd, zodat ze bij de waterkant palen voor een damwand in de grond kunnen slaan. Als ze daarmee klaar zijn, willen de Duitsers dat het vlot verwijderd wordt. De avond voordat dit gebeurt nemen de twintig mannen hun laatste kans waar. Ze stappen op het vlot en peddelen met beddenplanken naar Zwitserland. Daar aangekomen lopen ze naar het Zuiden. Ze klimmen over prikkeldraadversperringen en worden gastvrij in een kroeg ontvangen. De volgende dag worden ze in een militaire bus naar Aarau gebracht om verhoord te worden. Dan moeten ze maanden hard werken in kampen zoals Les Enfers en Rabius. Na de oorlog is Eus van 1 juli 1974 tot 1 november 1984 Honorair Consul Der Nederlanden te Christchurch Nieuw Zeeland.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders