Max Rene Joannes Maria Rens

Max Rens (28) uit Watergraafsmeer is reserve-officier van gezondheid. Als de oorlog uitbreekt, hebben hij en zijn echtgenote, May Olieslagers, twee kleine kinderen en wonen ze in Beek. Als er in augustus 1942 een razzia plaatsvindt tegen katholiek geworden Joden, duikt hij onder. Gemeenteambtenaar Willy Sangers bezoekt hem en zegt dat de Prinses Irene Brigade hem als militair arts nodig heeft. Met hulp van de Dutch-Paris vluchtlijn bereikt hij Zuid-Frankrijk. De groep bestaat uit 25 vluchtelingen, onder wie Gerrit Jan van Heuven Goedhart, die in Toulouse een aparte gids krijgt en later van Gibraltar naar Engeland vliegt. De rest van de groep blijft bij elkaar en wordt op 21 april 1944 vlak voor de Spaanse grens gearresteerd. Max Rens gooit gauw zijn trouwring weg, want daarin staat de naam van zijn vrouw. Vanaf dat moment noemt hij zich Leopold Fernandez. Als politiek gevangene met een rode driehoek wordt hij opgesloten in concentratiekamp Dachau. Niemand weet dat gevangene 94302 Joods is. Hij wordt bevrijd door Franse troepen in het Aussenkommando Obensdorf a.d. Iller. Rens maakt na de oorlog zijn opleiding tot internist af in ziekenhuis Annadal te Maastricht. Later wordt hij geneesheer-directeur van het ziekenhuis te Zevenaar. In 1977 gaat hij met pensioen.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders