Harold Jules Stokvis

Harold Jules Stokvis is op 27 maart 1911 in Rotterdam geboren en stamt uit een gerenommeerde joodse ondernemersfamilie. Hij heeft in 1931 zijn militaire dienstplicht als verbindingsofficier bij de Genietroepen vervuld en vervolgens economie gestudeerd. Tijdens de mobilisatie en de Duitse inval in mei 1940 doet hij dienst in het Nederlandse leger als reserve-eerste-luitenant bij het Korps Motordienst. In het voorjaar van 1942 bereikt hij Portugal. Op 26 maart gaat hij per vliegboot vanuit Lissabon vervolgens naar Engeland. Daar meldt hij zich aan voor de vliegopleiding van de RAF. Stokvis blijkt echter over onvoldoende aanleg te beschikken voor een vliegeneniers functie, waarna hij tot het einde van de oorlog een andere militaire functie bekleedt. Een van de militaire functies die hij vanaf oktober 1944 uitoefent, is liaisonofficier bij het Britse Ist Corps. Zijn taak is hierbij het contact leggen met Nederlandse burger- en verzetsorganisaties. Hij vervult deze taak “in an outstanding manner”. In 1946 volgt de waardering in de vorm van de benoeming tot Honorary Member of the Military Division of the Most Excellent Order of the British Empire. Hij is op 3 december 1945 gedemobiliseerd. Voor en na de bezetting is hij directeur van achtereenvolgens NV Handelmaatschappij R.S. Stokvis & Zonen (1938-1949) en R.S. Stokvis & Zonen NV (1949-1969) en Javastaal Stokvis NV in Djakarta (1947-1955). In 1948 promoveert Stokvis met een proefschrift over het systeem van Bretton Woods, een financieel-economisch akkoord dat in 1944 door 44 landen is gesloten. Hij trouwt in maart 1949 met Francoise Chantal Henri-Saint-Chamaran. Uit dit huwelijk komen twee kinderen voort. Hij woont in de Hartogstraat in Den Haag en vanaf 1955 in de Laan van Hoogwolde in Wassenaar. Stokvis is op 4 februari 1991 overleden in Pully bij Lausanne.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders