Wilhelm Teerink

Wilhelm (Willy) Teerink was een Nederlandse strijder die deelnam aan de Spaanse Burgeroorlog, vooral bekend van zijn rol in het Hollandse bataljon "De Zeven Provinciën" tijdens de slag aan de Ebro in 1938. Ondanks het dramatische verloop van deze veldslag, werd Teerink door zijn kameraden als een dappere en gedisciplineerde sergeant gezien, met plannen om hem tot luitenant te bevorderen. Hij stond bekend als een actieve antifascist, hoewel er twijfel bestond over zijn politieke betrokkenheid; de Spaanse Communistische Partij weigerde hem lidmaatschap omdat hij geen politieke interesse zou hebben getoond. Teerink deserteerde kort voor het Ebro-offensief van de officiersschool om terug te keren naar het front, wat door zijn commandant Piet Laros met enige humor werd ontvangen. Hij volgde Laros op als luitenant nadat deze gewond raakte. Teerink raakte zelf ook gewond, maar keerde ondanks zijn verwondingen terug naar het front, wat hem lof opleverde. In december 1938 keerde Teerink terug naar Nederland, maar stapte onderweg in Brussel stiekem uit de trein, vermoedelijk uit angst voor problemen bij de grens. In mei 1939 zat hij gevangen in Breda, hoewel de reden van zijn arrestatie onbekend is. Later, in 1954, meldde het ministerie van Justitie dat Teerink in 1934 acht maanden in de Sovjet-Unie verbleef en daar contacten had met de Komintern, maar dat zijn uitspraken hierover met voorzichtigheid moesten worden bekeken vanwege zijn reputatie als fantast. Teerinks leven illustreert de complexe en vaak tegenstrijdige ervaringen van Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog, die ook tijdens de Tweede Wereldoorlog hun sporen nalieten.

Bron: IISG | Nederlandse vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog (tekst ingekort met behulp van AI)