Gerco Vollema

Gerco Vollema is op 26 oktober 1915 in Neede (Achterhoek) geboren. Hij is beroepsmilitair, maar tijdens de inval van het Duitse leger ligt hij in een ziekenhuis, nadat hij te paard is aangereden. Op 29 augustus wordt hij naar huis gestuurd. Na de demobilisatie van het Nederlandse leger is hij actief binnen de verzetsgroep Ordedienst. Samen met zijn echtgenote Truus Nijenhuis vertrekt hij vanuit zijn woonplaats Utrecht op 1 november 1941 naar Engeland. Ze worden bij het Belgische grensplaatsje Putte door Job en Betty van Niftrik geholpen, lopen daarna door de Jura en komen op 14 november 1941 in Zwitserland aan. Gerco wordt met Theo Wachtel en Albert Scheffer in de gevangenis in Neuchâtel ondergebracht, Truus bij het Leger des Heils. Ze mag onder begeleiding van twee Zwitserse soldaten iedere dag haar man bezoeken. De Nederlandse ambtenaar generaal Van Tricht zorgt er in Bern voor dat Gerco al snel wordt vrijgelaten. In mei 1942 komen Gerco en Truus met Theo Wachtel en Albert Scheffer in Barcelona aan. Ze gaan allen aan boord van de Cabo de Bueno Esperanza die via Gibraltar, Cadíz, Lissabon en Curaçao naar Rio de Janeiro zal varen. Bij Gibraltar worden ze met 17 Nederlanders door een Engelse patrouilleboot van boord gehaald. Gerco mag bepalen wie er mee mag. Op 12 juli 1942 bereiken ze Gourock (Schotland). Op 28 augustus 1942 wordt hij bevorderd tot 1ste luitenant der artillerie. Op 27 oktober worden ze door de koningin ontvangen en op 25 december wordt hun dochtertje geboren. Op 4 maart 1943 wordt hij ingedeeld bij de Organisatie Generale Staf onder leiding van generaal majoor van Voorst Evekink. Vanaf 1 juni 1944 wordt de naam OGS gewijzigd in Bureau Expeditionaire Macht/Section Expeditionary Force. Gerco overlijdt op 9 april 1986 in Den Haag In 2025 is zijn verhaal door kleinzoon Martin Mathey in boekvorm verschenen met als titel "De Route naar Vrijheid".

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders