Ernst Pino

Ernst Pino is op 4 december 1924 in Fulda, Duitsland, geboren. Zijn vader, Eduard uit Sneek, verhuist in de jaren dertig naar Duitsland, omdat hij in Sneek geen werk kan vinden. Hij komt in Fulda terecht en trouwt daar met Berta Sichel, met wie hij drie kinderen krijgt: Margot in 1920, Hans in 1921 en Ernst in 1924. Eduard werkt bij het kleermakersbedrijf van zijn schoonfamilie, maar als de Joodse zonen op hun school worden gepest en gemolesteerd, verhuist het gezin terug naar Sneek. In 1942 vlucht Hans via Spanje naar Engeland. Nadat Eduard naar een Nederlands werkkamp is gestuurd, vlucht zoon Ernst ook. In Zwitserland kan Ernst zijn HBS eindexamen doen op het Prinses Beatrix Lyceum in Glion bij Montreux. In 1944 wordt Frankrijk bevrijd en kan hij zich bij het Nederlandse leger melden. In Engeland komt hij Hans weer tegen. Dan hoort hij dat in 1943 hun ouders in Sobibor en hun zusje in Auschwitz zijn omgekomen. Ernst wordt uitgestuurd naar het eiland New Britain, waar hij honderden krijgsgevangenen verzorgt. In november 1946 komt hij terug naar Nederland. Hans heeft in 1944 zijn vliegbrevet gehaald en is bij de Militaire Luchtvaartdienst (MLD) gekomen; hij heeft 57 bombardementsvluchten gemaakt. Hans en Ernst willen na de oorlog niet meer in Sneek wonen, waar acht Pino’s de oorlog niet hebben overleefd. Ernst emigreert naar Ecuador, waar hij met Hindy Arnold trouwt. Hans blijft in Nederland en overlijdt in 1993. In 1995 komt Ernst naar Sneek om een gedenkmuur te onthullen ter herinnering aan de 25 Sneker Joden die niet zijn teruggekomen. Hij is op 15 juni 2008 in Arizona overleden. Op 20 april 2009 zijn de eerste acht 'Stroffelstiennen' in Sneek geplaatst. Drie daarvan zijn bij de Kruizebroederstraat 47 geplaatst, waar Eduard, Berta en Margot voor de oorlog woonden. Evenals de stenen in Harlingen maken zij deel uit van het Stolpersteine-project van de Duitse kunstenaar Gunther Demnig.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders