Frans van der Veen

Frans van der Veen is op 26 september 1908 in Padang (Nederlands-Indië) geboren. Van 1927-1930 studeert hij aan de KMA in Breda, waarna hij is benoemd tot 2de luitenant bij het KNIL. Hij wordt bij de infanterie op Java gelegerd, daarna bij Kota Radja op Atjeh. In 1933 komt hij bij de marechaussee op Atjeh. Op 2 augustus 1939 gaat hij weer naar Nederland voor een studie aan de Hogere Krijgsschool in Den Haag. In september wordt hij gemobiliseerd en komt hij bij de 8ste Divisie Grebbelinie. Na de capitulatie weigert hij de erewoordverklaring te tekenen en de Duitsers te beloven niets tegen hen te ondernemen. Hij wordt krijgsgevangen genomen en naar Duitsland gebracht. Op 6 april 1941 ontsnappen 1ste luitenant Frans van der Veen en kapitein John Trebels uit Oflag VIII C-Juliusburg in Polen. Ze bereiken Zwitserland. Deze ontsnapping wordt beschreven in het boek Officieren achter prikkeldraad van Jan De Hartog en in Vannacht varen de Hollanders van Hans Larive. De overgebleven Nederlanders worden naar Colditz overgeplaatst. Via Portugal gaat hij naar Bandung, waar hij in december 1941 wordt gemobiliseerd en gelegerd op Java. Na de capitulatie van Nederlands-Indië duikt hij onder. Samen met Cornelis van der Star en Willem Stokhuyzen ontvlucht hij Java in juli 1942 per zeilboot. Na een tocht van 5.000 km en 31 dagen varen met een 7 meter lang bootje bereikt hij de kust van Oost-Afrika. Ze melden zich bij de Nederlandse consul in Mombassa. Een week later gaat hij via Ceylon naar Australië, waar hij in december 1942 wordt aangesteld bij de Netherlands Forces Intelligence Service (Nefis). Op 18 maart 1944 gaat hij als commandant van een Nefis-eenheid naar Centraal Nieuw-Guinea. Na de capitulatie van Japan vertrekt hij op 1 oktober 1945 met de Van Heutsz naar Batavia en wordt daar hoofd van de afdeling buitendienst van de Nefis. Begin 1946 vertrok Frans van der Veen naar Nederland en werd hier aangesteld bij het Ministerie voor Overzeese Gebiedsdelen. In augustus 1946 werd hij weer overgeplaatst naar Batavia als plaatsvervangend hoofd van GS III. In oktober werd hij overgeplaatst naar Palembang als chef-Staf IJ-brigade, tevens Troepencommando Zuid-Sumatra. In 1949 werd hij hoofd van de stafafdeling Intelligence G2 bij het Hoofdkwartier van de Generale Staf. In 1950 vertrekt hij uit Nederlands-Indië om weer naar Nederland te gaan. Hier wordt hij toegevoegd aan het kabinet van het ministerie van defensie. Op 9 juni 1952 wordt Frans van der Veen geplaatst bij de Interim commissie der Europese Defensiegemeenschap (EDG) te Parijs. In 1954 werd hij hier adviseur van het hoofd van de Gecombineerde Nederlandse Permanente Vertegenwoordiging bij de Noord-Atlantische Raad. Een jaar later werd hij hoofd van de Nederlandse Liaisonmissie bij SHAPE. In 1958 werd hij als Brigade-generaal plaatsvervangend commandant en korte tijd later als Generaal-majoor commandant van de 4e divisie te Harderwijk. In 1962 werd hij in de rang van Luitenant-generaal Commandant van het 1e Legerkorps te Apeldoorn. In 1964 werd hij benoemd tot Chef van de Generale Staf/Bevelhebber der Landstrijdkrachten. In 1969 nam hij op eigen verzoek eervol ontslag. Hierna wordt wordt hij adjudant in buitengewone dienst van HM de Koningin. Tevens wordt hij lid van het Hoger Militair Gerechtshof. Hij is op 14 mei 1999 in Den Haag overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders