Johan Jacobus (Joop) Comijs

COMIJS (Johan Jacobus, roepnaam Joop), geboren te Rotterdam op 17 juli 1919. Hij woont met het ouderlijk gezin in de Rotterdamse wijk het Nieuwe Westen, op het adres Burg. Meineszlaan 111a. Wanneer op 11 november 1944 daar de razzia plaatsvindt is Joop 25 jaar oud en werkzaam bij Rederij Van Ommeren en daarnaast leider van de Christelijke Jongemannen Vereniging (CJMV). Joops vader, bang voor represailles, wil geen risico lopen met gezin en huis. Joop moet mee en wordt met buurtgenoten naar het in aanbouw zijn Belastingkantoor aan de Puntegaalstraat gebracht. Op Station D.P. worden de mannen in een goederentrein gepropt. In de wagon van Joop zitten eerst 40 mannen maar het worden er 80. En zo begint een zware reis van 4 dagen, met nauwelijks eten en drinken en noodmaatregelen om de hygiëne te bewaren. In Lehrte (nabij Hannover) moeten de mannen de trein verlaten en worden ze naar een doorgangskamp gebracht. Op 17 november 1945 behoren Joop en 11 andere CJMV-ers tot een groep van 40 Rotterdammers die in Kathendorf aan het spoor moeten werken, vooral het ophogen van spoorrails. Kathendorf is een klein plaatsje, waar de mannen geen last hebben van militairen, Partijmensen en bombardementen. Via contacten met de inwoners kunnen ze schrale rantsoen (meestal soep) eenvoudig aanvullen. Ze lijden dan ook geen honger. Een bijzonder contact ontstaat met Otto Dobberkau, een grote boer, ook kleermaker, die op de zondagavond kerkdienst houdt bij hem thuis. Nadat hij een zondagavondwijding door Joop meemaakt, nodigt hij de groep Rotterdammers uit voor de kerkdiensten bij hem thuis. Op allerlei mogelijke (en verboden) manieren helpt hij de Rotterdammers, bijv. met papier voor de Kampkrant en met herstelwerkzaamheden aan kleding en dergelijke. Wanneer Dobberkau ziek wordt, neemt Joop zijn rol van pastor over. In het Lager verzorgt Joop wekelijks een Kampkrant. Daarin is vooral aandacht voor orde (Gulden Kampregels, het weren van Germanismen en andere gedragsregels), ontspanning (puzzels, schaakcompetitie, bonte avond, kerstfeest), educatie (“iets” over grafologie, beroepsvoorlichting, het vervaardigen van een kunstgebit, Volkshogeschool) en alledaagse zaken (verjaardagen, nieuws over overgeplaatste kampgenoten). Op 12 april 1945 worden de mannen bevrijd door de Amerikanen. Joop tolkt voor zowel de burgemeester van Kathendorf als voor de Amerikaanse commandant. Door die contacten krijgt Joop het voor elkaar dat de groep Rotterdammers vervroegd wordt vervoerd naar Maastricht, waar ze op 5 mei 1945 aankomen en bij gastgezinnen worden ondergebracht. Dan kunnen de mannen eindelijk naar huis schrijven. Van de post vanuit Kathendorf is niets bezorgd in Rotterdam. De onzekerheid over het wel en wee van de familie in Rotterdam, vindt Joop heel zwaar. Op 6 juni 1945 vertrekken de mannen met een goederentrein, met een tussenstop in Kamp Amersfoort, naar Rotterdam. In 1946 trouwt hij en verhuist hij met zijn vrouw naar Eindhoven en wordt vader. Hij stapt over van de Scheepvaart naar de meer sociale kant van het bedrijfsleven. In de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw zet hij zich in voor de Bomenstichting. Joop is veelzijdig en is op de een of andere manier ook betrokken bij onder andere kerkorgels, grafologie, het huisorgaan en de tuincommissie van zijn serviceflat etc. Begin september 2002 overlijdt Joop in Velp, 83 jaar oud.

Bron: Stadsarchief Rotterdam