Watze Samuel (Watze) Visser

VISSER (Watze Samuel, roepnaam Watze), geboren te Harlingen op 13 september 1927. Op 3 april 1930 vestigt het gezin Visser zich in Hillegersberg op het Koekkoekplein 21. Watze is dan nog enig kind. In Hillegersberg worden nog twee kinderen geboren. Wanneer op 10 november 1944 daar de razzia plaatsvindt is Watze 17 jaar oud. Zijn ouders, vader werkt als klerk bij de Rijksbelastingen, zijn gezagsgetrouw. Na ontvangst van het pamflet pakt Watze zijn koffer in en gaat buiten wachten om meegenomen te worden. De oudere buurman Wout, die ook wordt weggevoerd, belooft Watze’s moeder dat hij op haar zoon zal passen. De volgende dag gaat Watze te voet op weg; via Waddinxveen en Utrecht naar Soesterberg. Daar stappen de mannen de volgende dag in de trein naar Arnhem. Die stad is geëvacueerd en er is veel kapot. Vanuit Arnhem werkt Watze aan het bouwen van bunkers door betonijzer te vlechten, werk dat hij nooit gedaan heeft. In Arnhem wordt gewerkt aan versperringen. Soms gaan de mannen de verlaten huizen binnen op zoek naar iets eetbaars. De geallieerden rukken op en er wordt steeds dichterbij geschoten. Watze raakt gewond door een scherf. Ontsnappen is moeilijk omdat Arnhem in een sperrzone ligt. Bij een volgende beschieting vluchten Watze en Wout op stiekem in elkaar gezette fietsen. Na een lange en gevaarlijke tocht komt Watze thuis. Zijn familie is er slecht aan toe. De bevrijding laat nog anderhalve maand op zich wachten, maar voor Watze en zijn familie duurt het eeuwen. In het interview in het kader van de Reis van de Razzia vertelt Watze dat hij te zien is op een foto –een van de weinigen die er gemaakt zijn van de razzia- van een stoet weggevoerde mannen.

Bron: Stadsarchief Rotterdam