Arie Cornelis Nielson

drs. NIELSON (Arie Cornelis), geboren te Rotterdam op 8 juli 1912. Hij is een nakomeling van een uit Helsingborg, Zweden, afkomstige overgrootvader. Arie studeert klassieke letteren in Leiden en is werkzaam voor musea, archieven etc. Hij zal 40 jaar verbonden zijn aan het LOI als leraar Latijn en Grieks. In die hoedanigheid is hij van november 1943 tot augustus 1944 de leraar van Margot Frank, de oudere zus van Anne Frank. Arie woont in 1944 met het ouderlijk gezin in de Rotterdamse wijk Liskwartier, op het adres Roderijschelaan 37a. Wanneer op 11 november 1944 daar de razzia plaatsvindt is Arie 32 jaar oud. Ondanks zijn Ausweis wordt hij opgepakt. Eerst moet hij naar de verzamelplaats, de tramremise aan de Kootschekade. Daarna moet hij met de groep mannen lopend naar de Maaskade, waar Rijnaken gereedliggen. Arie komt terecht in een aak die dienst heeft gedaan als kolenschip. Het transport gaat naar Kampen, waar hij drie dagen in de Van Heutzkazerne verblijft. Dan begint een treinreis van zo’n 100 uur, waarbij Arie alleen maar heeft kunnen staan. In Duitsland komt hij met zo’n 500 mannen terecht in Dingden in de buurt van Bocholt. De Rotterdammers worden ondergebracht in een feestzaal achter een Wirtschaft. Bij een luchtaanval op de trein is een van de lotgenoten gewond geraakt. Arie gaat voor hem op zoek naar een arts en treft dr. Vossenberg, die –zo blijkt- zoveel mogelijk mannen afkeurt als “Arbeitsunfähig”. De arts motiveert de afkeuring bij voorkeur met t.b.c (grootste kans op succes). Er ontstaat een samenwerkingsverband: met de door Vossenberg afgegeven verklaringen moet Arie naar drie Duitse instanties ter verkrijging van goedkeuring. Onder de Rotterdammers ontstaat onrust omdat ze bang zijn te worden vergast. Arie bidt met de mannen en wordt snel gebombardeerd tot “evangelischer Pfarrer”. Omdat de Duitsers vinden dat een Geistliche niet in een Lager thuishoort, krijgt hij onderdak in het St.-Josef-Krankenhaus. Ook krijgt Arie een Ausweis, die hij dagelijks gebruikt om in Bocholt boodschappen te doen voor onder andere zieke Rotterdammers. Incidenteel treedt Arie op als een soort ombudsman en brengt hij verzoeken van de Rotterdammers over naar de Tausendschaftführer en probeert hij verbetering te brengen in de huisvesting van de Schanzarbeiter, die in het Lager met z’n allen één WC moeten delen. Arie bouwt een netwerk op van mensen die hem helpen. Veel van hen komen om het leven wanneer de geallieerden Bocholt en Dingden bombarderen. Voor de Rotterdammers is dit het sein er vandoor te gaan. Arie gaat via Kevelaer naar Eindhoven, waar hij wordt aangesteld als predikant van het kamp Paterkerk. Zes weken later kan hij naar Rotterdam. Een oudere broer van zijn vader is 2 dagen na de bevrijding in Dordrecht nog burgerslachtoffer van de oorlog. Arie overlijdt op 12 januari 1997.

Bron: Stadsarchief Rotterdam

Bron: https://research.annefrank.org/nl/personen/0caec351-5030-4117-85e6-d60c5837523b/