Ernest Joan baron van Voorst tot Voorst is op 29 januari 1918 in Den Haag geboren. Hij heeft de School voor Reserveofficieren doorlopen waar één van zijn klasgenoten prins Bernhard was. Vervolgens ging hij studeren aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda. Tijdens de inval van het Duitse leger in Nederland was Ernest commandant van een peloton huzaren te paard en nam hij deel aan gevechten rond Amersfoort en Garderen. Na de capitulatie van het Nederlandse leger was hij betrokken bij verzetsactiviteiten en bracht hij de ‘Oranjekrant’ rond. Zijn vader, generaal J.J.G. baron van Voorst tot Voorst, weigerde de erewoordverklaring te tekenen en werd als krijgsgevangene naar Duitsland vervoerd. Op 17 februari 1942 vertrekt Ernest naar Engeland. De reis voert hem via Frankrijk, Zwitserland, Spanje, Curaçao en Amerika naar Canada, waar hij zich in oktober 1942 in de Prinses Juliana kazerne in Guelph meldt. Daar hoort hij dat hij is bevorderd tot reserve-eerste luitenant. In Canada gaat hij aan boord van de ‘Queen Elizabeth’, die hem naar Engeland brengt. Daar komt hij op 17 december 1942 aan. Begin 1943 meldt hij zich bij de Prinses Irene Brigade. Daar ontmoet hij opnieuw zijn voormalige instructeur van de School voor Reserveofficieren Jan Beelaerts van Blokland, die inmiddels brigade-majoor is. Ernest wordt bij de verkenners ingedeeld en maakt met de brigade de gevechten mee in Normandië, in Tilburg en op Noord-Beveland. Daar wordt hij toegevoegd aan de eerste gevechtsgroep, die bij Hedel een bruggehoofd slaat. Tijdens de gevechten trapt hij op een mijn, waardoor hij een deel van zijn rechter been verliest. Op 10 september 1944 maakt hij de bevrijding van Uden mee. Op 10 mei 1946 wordt hij beëdigd als beroepsofficier en benoemd tot instructeur van het eerste peloton SROC. Hij loopt dan nog op krukken, maar doet aan bijna alle oefeningen mee. In 1951 gaat hij twee jaar naar de Hogere Krijgsschool. Hij wordt bevorderd tot majoor en geeft van 1953-1956 les op de Hogere Krijgsschool. Daarna werkt hij op het hoofdkwartier van de Koninklijke Landmacht in Den Haag. In 1958 wordt hij ingedeeld bij het 102e verkenningsbataljon in ’t Harde. Op 1 november 1959 is hij als luitenant-kolonel commandant van het Regiment Huzaren van Boreel te Amersfoort. Van juli 1960-juli 1963 is Van Voorst betrokken bij de Nederlandse belangenbehartiging in de Standing Group van de NAVO in het Pentagon. Terug in Nederland wordt hij Hoofd Onderwijs van de Hogere Krijgsschool. In 1963 wordt hij bevorderd tot kolonel. Op 1 mei 1969 wordt hij benoemd tot Territoriaal Commandant van Overijssel en op 26 juni 1970 op eigen verzoek eervol ontslagen. Hij overlijdt op 6 februari 1996 in Zwolle. Foto 2: in Genève, 1942 Foto 3: in Londen, 1943 Foto 4: bevrijdingsintocht in Hedel, 10 september 1944 Foto 5: tot beroepsofficier beëdigd, 10 mei 1946
Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders
