Johannes Cornelis Maria Kerstiens

Ook bekend als: Joop, Jo, Joop Kerstiëns

Johannes Cornelis Maria Kerstiens is op 16 maart 1919 in Tilburg geboren, Hij studeert koloniale landbouw als hij in 1940 als dienstplichtig vaandrig gemobiliseerd wordt. Op 10 mei 1940 ligt hij met een sectie van het 1ste Regiment Infanterie in stelling aan de Maas bij Venlo, waardoor 4.000 Duitse soldaten er niet in slagen de Maas over te steken. De volgende dag wordt hij gevangen genomen en naar Mainz afgevoerd.

Op 1 juni worden alle Nederlandse krijgsgevangenen vrijgelaten. Joop gaat weer naar Wageningen en wordt lid van de Katholieke studentenvereniging St Franciscus Xaverius, waarvan hij praeses wordt. Hij wordt ook lid van het verzet en is betrokken bij het weghalen van het bevolkingsregister uit het gemeentehuis. Als represaille wordt een aantal onschuldige burgers gearresteerd. Ook Kerstiëns wordt opgepakt; hij wordt in kamp Amersfoort geplaatst en later naar kamp Vught verhuisd.

Na enige tijd wordt hij vrijgelaten. Hij duikt in Limburg onder en verlaat Nederland op 24 augustus 1943 samen met Johan Althmer. Binnen enkele weken is hij al in Spanje. Hij gaat naar Gibraltar en komt op 16 maart 1944 in Engeland aan. Als oorlogsvrijwilliger komt hij bij het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger en in juli gaat hij via het Panamakanaal naar Australië. In juni 1945 wordt zijn compagnie samen met enkele Australische eenheden ingezet voor de bevrijding van Tarakan.

In juli 1945 raakt hij gewond. Drie maanden later voegt hij, inmiddels 1ste luitenant, zich weer bij zijn eenheid. Op 21 maart 1946 sneuvelt hij bij Pangkalan Bon aan de de zuidkust van Borneo door toedoen van Indonesische vrijheidsstrijders. Op 10 mei 1990 is op de gevel van de studentensociëteit Cantil van de KSV St Franciscus Xaverius in Wageningen een plaquette onthuld om Joop Kerstiens te herdenken.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Joop wordt geboren op 16 maart 1919 in Tilburg, waar hij de HBS-B-opleiding aan het Sint-Odulphuslyceum doorloopt. In 1940 begint hij aan zijn studie in Wageningen waar hij ook voorzitter wordt van de Katholieke Studenten Vereniging. Als dat voorjaar de oorlogsdreiging voor Nederland toeneemt, gaat Joop in dienst en wordt ingezet bij de landsverdediging. Na de Duitse inval wordt hij krijgsgevangen genomen en vastgehouden in Mainz, totdat Hitler de Nederlandse militairen gratie verleent en laat terugkeren in de Nederlandse burgermaatschappij. Joop gaat zich vanaf dat moment inzetten voor het verzet. Eenmaal terug in Wageningen sluit hij zich aan bij de Ordedienst (OD). Na de roof van het bevolkingsregister in Wageningen in januari 1943 wordt Joop met een grote groep medestudenten als vergeldingsmaatregel gearresteerd en gevangengezet in de kampen van Amersfoort en Vught. Nadat hij uit Vught ontslagen is, besluit Joop uit te wijken naar het Verenigd Koninkrijk. Na een lange tocht weet hij via België, Frankrijk en Spanje Gibraltar te bereiken, van waaruit hij de oversteek maakt naar Engeland. Daar meldt hij zich als vrijwilliger bij het KNIL en wordt met de rang van 1e luitenant ingedeeld bij de reservetroepen. Als Joop in Nederlands-Indië aankomt, is het strijdtoneel drastisch veranderd. Na de capitulatie van Japan op 15 augustus 1945 nemen de Nederlandse militairen het op tegen de Indonesische revolutionairen die twee dagen later de onafhankelijkheid hebben verklaard. Vooral in de eerste maanden van de Bersiap-periode heerst chaos in de archipel en worden met name buitenlanders – Nederlanders, Britten, Japanners en Chinezen – slachtoffer van extreem geweld. Joop wordt naar de Oost gezonden als onderdeel van de troepenmacht die het geweld moet beteugelen en het Nederlandse gezag moet zien te herstellen. Hij komt uiteindelijk terecht in Bandjermasin op Borneo, waar hij op 21 maart 1946 tijdens patrouille sneuvelt. Joop is 27 jaar geworden.

Bron: Brabantse Gesneuvelden