Emil Johan van der Heijden

"De eerste provocatie in Leeuwarden is niet van de WA gekomen, maar van een schooljongen die een bordje 'Veboden voor Joden' van een bankje sloopte in het Vosseparkje. Een ijverige NSB-er heeft dat feit aan de politie gerapporteerd, die het conform de voorschriften doorgaf aan de SD op het Zaailand. Prompt werden (natuurlijk) op zaterdag 11 april 1942 tien joodse mannen gearresteerd. De volgende dag zijn ze op transport gesteld naar het strafkamp Amersfoort. Dit ondanks het feit dat de vader van de jongen persoonlijk naar het Weeshuis is gekomen om de Duitsers uit te leggen dat het alleen maar om een kwajongenstreek ging. Ook opperrabbijn Levisson heeft met de Jodenster op gepleit voor zijn mensen in het hoofdkwartier van de SD. Hij is weggestuurd. Onder de gearresteerde joden was ir. A. Cats, de directeur van de melkfabriek de Leijmpf. De Italiaanse consul wist hem vrij te krijgen, omdat de Lijmpf voor een Italiaans concern nuttig werk deed door te proberen van afvalproducten van melk celwol te maken. Als vervanger voor Cats is daarna de zoon van schoenfabrikant Van der Heyden opgehaald. - Hoewel de Duitsers zeiden dat het om een tijdelijke arrestatie ging, zijn van de tien mannen Aron Dwinger en David Simons voor het einde van de maand al in Amersfoort gefussileerd, terwijl de anderen: Mozes Dwinger, Abraham Feitsma, Samuel van Gelder, Jacob Krammer, Simon Benninga, Abraham de Jong, Izaak Speyer en Emile van der Heyden naar het kamp Auchwitz getransporteerd werden en nooit teruggekomen zijn." - Ype Schaaf, Laarzen op de lange Pijp

Bron: Een Laatste Saluut