Gabrielle Weidner

Gabrielle Hermine Weidner is op 17 augustus 1914 in Brussel geboren als dochter van Nederlandse ouders, maar groeide op in Zwitserland, dichtbij de Franse grens. In Collongessous-Salève doceert haar vader Johan Hendrik Weidner Latijn en Grieks bij de Zevendedagsadventisten. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog woont ze in Parijs, waar ze als vroom meisje werkt voor de Zevendedagsadventisten. Als Frankrijk grotendeels door Duitsland wordt bezet vlucht ze met haar broer Jean en anderen naar Lyon, in het onbezette deel van Frankrijk. Maar als op 22 juni 1940 de Vichy-regering is geïnstalleerd, keert ze terug naar Parijs. Jean blijft in Lyon en richt er het ondergrondse netwerk Dutch-Paris op. In Parijs helpt Gabrielle in het geheim met andere vrijwilligers bij het coördineren van ontsnappingen. Dutch-Paris zou uitgroeien tot een van de belangrijkste ontsnappingsroutes via Brussel en Parijs naar Spanje en Zwitserland. Ze verricht koerierswerk tussen het bezette en onbezette deel van Frankrijk, regelt pakketjes voor Joden die in kampen verblijven en verleent in Parijs onderdak aan vluchtelingen en Engelandvaarders. Verder fungeert ze als tussenpersoon voor agenten die op de route boodschappen en informatie op microfilms doorgeven. Gabrielle is betrokken bij de redding van meer dan 1.080 mensen, onder wie 800 Nederlandse Joden en meer dan 100 neergehaalde geallieerde piloten. In februari 1944 wordt bij toeval een jonge vrouwelijke koerier door de Franse politie opgepakt en uitgeleverd aan de Gestapo. Tegen alle regels in heeft ze een kladblok bij zich met namen en adressen van leden van Dutch-Paris. Onder marteling onthult ze vele namen, als gevolg waarvan ten minste 150 leden van het netwerk worden opgepakt. Gabrielle’s arrestatie volgt op 26 februari tijdens een dienst in de Parijse kerk van de Zevendedagsadventisten. Ze wordt naar de gevangenis van Fresnes gebracht. Na een detentie van bijna een half jaar ziet het er half augustus 1944 naar uit dat ze de bevrijding van Parijs zal halen. Met het kanonvuur van de geallieerden op gehoorafstand beginnen de Duitsers echter met het executeren van gevangenen. De overigen worden per trein afgevoerd naar concentratiekampen in Duitsland. Gabrielle wordt eerst overgebracht naar het Fort de Romainville, een doorgangskamp buiten Parijs, en daarna in een goederenwagon naar het vrouwenkamp Ravensbrück, waar ze op 21 augustus 1944 arriveert. Later wordt ze overgeplaatst naar een subkamp van Buchenwald bij het plaatsje Torgau in Saksen. Ze werkt daar in een munitiefabriek, waar de dwangarbeiders blootstaan aan zuren en dampen die vrijkomen bij het vullen van granaten. Eind oktober 1944 volgt tewerkstelling in een kamp bij het stadje Königsberg in der Neumark (het huidige Chojna in Polen). Ze moet er meewerken aan de uitbreiding van een Luftwaffe-basis, onder meer door het aanleggen van nieuwe landingsbanen. Door het zware werk in barre winterse omstandigheden, de onverwarmde barakken en gebrekkige voeding belandt ze in de ziekenboeg. Vermoedelijk op 6 februari 1945, tien dagen na de bevrijding van het kamp door de Russen, sterft ze aan de gevolgen van ondervoeding. Voor haar verzetswerk krijgt Gabrielle Weidner op 24 mei 1950 postuum het Verzetskruis. Haar naam staat op een gedenkplaat op het Nederlands ereveld in Orry-la-Ville, ten noorden van Parijs.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Gabrielle Weidner (Brussel, 17 augustus 1914 - Königsberg in der Neumark (Duitsland, thans Chojna, Polen) 17 februari 1945) was als secretaresse werkzaam in Frankrijk. Tijdens de Duitse bezetting van Frankrijk was zij als verzetsstrijder actief voor de Dutch-Paris Escape Line. Weidner werd op 26 februari 1944 gearresteerd en gevangengezet in de Fresnes-gevangenis. Daarna kwam ze in verschillende kampen terecht. Weidner kwam om het leven in een buitenkamp van Ravensbrück in Königsberg in der Neumark.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl