Marinus Gerard Willem Heukensfeldt Jansen

Marinus Gerard Willem Heukensfeldt Jansen is op 24 maart 1918 in Batavia geboren maar het gezin verhuist later naar Nederland. Hij studeert geneeskunde en woont aan de Apollolaan 69 in Amsterdam. Zijn vader is hoogleraar aan de medische faculteit van de Universiteit van Amsterdam en behoort tot de 21 hoogleraren die in mei 1943 hun ontslag indienen uit protest tegen het beroepsverbod dat Joodse hoogleraren treft; ze trekken het ontslag overigens in als ze worden bedreigd met standrecht. Marinus weigert de loyaliteitsverklaring te ondertekenen die studenten wordt voorgelegd als ze verder willen studeren; in die verklaring beloven ze zich niet tegen de Duitse autoriteit te zullen verzetten. Dat komt hem op vervolging te staan, hij duikt onder en doet clandestien examens. Op vrijdag 3 december 1943 komt hij met mede-studenten Jan Willem Kremer en Henri Jean Scharrer bijeen in café ‘Het Hoekje’ bij het Concertgebouw, ze bespreken een plan om naar Engeland te gaan. Op 7 december vertrekken ze naar Frankrijk. Daar krijgen ze van Christiaan Lindemans, die daar werkt, een vals persoonsbewijs en een treinkaartje. Samen met de Engelandvaarders Bob Celosse en Kas de Graaf en twee onbekend gebleven jongens vertrekken ze naar Bordeaux-Dax. De twee onbekende jongens, die met een andere trein reizen, worden gearresteerd. Rinus en Bob bereiken Spanje, waar ze tot 18 januari 1944 in Lérida in résidence forcée worden gehouden. Via Madrid, Portugal en Gibraltar komt Marinus op 16 maart 1944 in Engeland aan. Na zijn verhoor wordt hij op 29 april als tweede-luitenant Gezondheid toegewezen aan Bureau Militair Gezag, sectie Volksgezondheid.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders