Henk Baxmeier

Ook bekend als: Henk, Hendrik Baxmeier

Hendrik Baxmeier (Zoetermeer, 1920 - Roquebrune-Cap-Martin (Frankrijk), 24 januari 2008) was een Engelandvaarder en elektrotechnisch ingenieur. Hij weigerde als student de loyaliteitsverklaring te tekenen en dook onder. In 1944 lukte het Baxmeier naar Engeland te vluchten.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Hendrik Baxmeier is op 3 mei 1920 in Zoetermeer geboren, waar zijn ouders een meubelfabriek hebben. Hij studeert aan de Universiteit Leiden en is een ervaren zeezeiler. Hij weigert begin 1943 de loyaliteitsverklaring te tekenen en duikt, samen met Hein Fuchter en John Osten, onder in een steenfabriek aan de Westzijde Boterdiep in Bedum, vlakbij Groningen. Hij probeert daar clandestien door te studeren. Hij wil elektrotechnisch ingenieur worden. Henks eerste poging om naar Engeland te gaan, mislukt. Op 29 september 1943 wil hij met Edzard Moddemeijer en John Osten vertrekken, maar hij is ziek en de poging wordt afgeblazen. Twee maanden later kopen ze voor 2100 gulden een zuiderzeevlet van 7 meter lang via de bemiddeling van de broers Pier en Jo Meyer van de Van Ravesteijnwerf in Leidschendam. De drie studenten willen daarmee naar Engeland te gaan. Om de kosten te dekken nemen ze ook Minerva-leden Hein Fuchter en Flip Winckel mee, die ieder 1000 gulden betalen. Op de Van Ravesteijnwerf wordt de 'Marko' zeewaardig gemaakt. Via de broers Meyer ruilen ze de 17pk-motor in voor een 60pk-truckmotor van Chevrolet uit 1931, deze wordt gemonteerd op de scheepswerf van de broers Thijssen in Leiden. Baxmeier is een ervaren zeezeiler en zorgt voor een zeilmast, zeiltuig en roeispanen. In Zoetermeer wordt op de meubelfabriek van Henks ouders een houten buiskap gemaakt. De vader van John Osten, vice-admiraal Johannes Osten, zorgt voor zeekaarten. Dankzij de goede voorbereiding maken de vijf studenten de enige en laatste geslaagde overtocht naar Engeland via de Noordzee in 1944. Op 24 februari om 12.30 uur pikt flight lieutenant Sidney Spencer Bates, schipper van de RAF High Speed Rescue Launch 185, hen 65 km ten oosten van Great Yarmouth uit zee op. De Amerikaanse officier Anthony J. Hardy legt de redding op film vast omdat hij denkt dat het om neergeschoten Amerikaanse piloten gaat. Als blijkt dat het 'maar Hollanders' zijn, krijgen zij later de film mee. In opdracht van RAF Coastal Commmand brengen ze met het Oerlikon-boordgeschut hun bootje zelf tot zinken. Henk beschrijft in zijn dagboek dat ze veel hulp van de ‘familie Timmermans’ in Piershil hebben gekregen. Hiermee bedoelt hij timmerman Jan Rozendaal van de Sluisjesdijk. Henk Baxmeier reist door naar Australië, waar hij dienst neemt bij de luchtvaartdienst van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger. Bij een vliegongeluk loopt hij een ernstige beenfractuur op.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders