Gerrit Samuel Houweling

HOUWELING (Gerrit Samuel), geboren te Rotterdam op 18 november 1909. Hij trouwt in 1938 en woont in 1944 met zijn vrouw en twee kinderen in de Rotterdamse wijk Middelland, op het adres Nieuwe Binnenweg 204b. Bij de razzia van 11 november 1944 wordt Gerrit opgepakt, hij is dan bijna 35 jaar en koopman in groenten. Via het in aanbouw zijnde Belastingkantoor aan de Puntegaalstraat moet Gerrit lopend door de Maastunnel naar het treinstation bij de Kuip, waar hij met ongeveer 1500 mannen op de trein wordt gezet naar Duitsland. In iedere goederenwagon worden te veel mannen (plm. 55) gestouwd, zodat ze niet of nauwelijks kunnen zitten. Via onder andere Amsterdam, Weesp, Zwolle, Almelo en Enschede wordt de Duitse grens gepasseerd, waarna het transport verder gaat via onder andere Bad Bentheim, Wuppertal (hier krijgen de mannen soep), Keulen, Bedburg en Glesch naar het Lager in Sieglar, waar de mannen op 16 november 1944 aankomen. Al snel na aankomst wordt Gerrit geconfronteerd met het oorlogsgeweld. Aanvankelijk boezemt dit geen angst in, maar wanneer rond de jaarwisseling 1944-1945 de bombardementen toenemen en de bommen ongericht neervallen, wordt de situatie beangstigend. De strenge kou en de sneeuw(jachten) maken de situatie nog moeilijker. Gerrit mist zijn vrouw en kinderen en hij verlangt naar post uit Rotterdam, maar er komt niets of nauwelijks iets aan in Duitsland. Wel hoort hij geruchten over de slechte situatie in Rotterdam. Gerrit is een diepgelovige en gezagsgetrouwe man, die zijn lot ziet als straf van God. Hij telt de zondagen dat hij weer niet naar de kerk kan gaan, hij vindt dat vreselijk. Net als het verplicht werken op de zondag. Er is niet veel werk te doen, maar hij moet wel op het werk aanwezig zijn. En ook met het vloeken van zijn lotgenoten en, zoals hij dat noemt, al het gebrabbel door elkaar heen van de Hollanders, Belgen, Fransen, Italianen, Russen, Serviërs en Denen, vindt hij moeilijk te verdragen. Begin februari 1945 wordt Gerrit ziek. Eerst heeft hij maag- en darmklachten en later krijgt hij problemen met zijn nieren. Van eind maart 1945 tot zijn bevrijding op 12 april 1945 beleeft Gerrit in Troisdorf de veertien benauwdste dagen van zijn verblijf in Duitsland. Hij en zijn lotgenoten zitten tussen twee vuren in, op 100 meter van de Amerikanen; de granaten vliegen hen om de oren. De mannen voelen zich frontsoldaat zonder uniform en geweer. Rond 15 april 1945 komt hij aan in Sittard, waar hij met de andere mannen wordt ondergebracht in een klooster, in afwachting van de dag zij naar huis mogen. Begin juni 1945, hij verblijft dan in Kelpen-Oler in de buurt van Weert, verlangt Gerrit zo naar zijn kinderen dat hij wel wil weglopen. Maar ook dan berust hij in Gods wil. Op 12 juni 1945 is het dan zover en vertrekt hij vanuit Grathem naar Rotterdam. Na de oorlog wordt hij nog driemaal vader. Gerrit overlijdt op 1 september 1991 in Rotterdam, 81 jaar oud.

Bron: Stadsarchief Rotterdam