Michiel Johannes Remkes

REMKES (Michiel Johannes), geboren te Rotterdam op 9 juli 1908. Hij trouwt in 1937 in Rotterdam, waar twee zoontjes worden geboren, één in augustus 1938 en één begin juli 1941. Op 4 september 1941 slaat het noodlot toe. Drie Engelse “Vliegende Forten” breken hun missie voor Hamburg en Hannover af vanwege technische problemen. Op de terugweg laat één toestel van zo’n 10 km hoogte vier bommen los, bedoeld voor het havengebied, maar zij vallen op het gebied nabij de Vierambachtsstraat en Heemraadssingel. Niet ver van de woning in de Van Heusdestraat, explodeert één bom tussen de tramrails in de Vierambachtsstraat. Juist op dat moment loopt de vrouw van Michiel daar op de stoep. Naast haar loopt haar driejarig zoontje en in de kinderwagen ligt de baby van negen weken. Alle drie zijn op slag dood. Michiel hertrouwt in 1943 te Schiedam met een oudere zus van zijn overleden vrouw. In 1944 woont hij met haar en hun in mei 1944 geboren zoontje in de Schiedamse Newtonbuurt, op het adres Buijs Ballotsingel 67. Bij de razzia van 10 november 1944 wordt Michiel thuis rond 12:00 uur opgepakt, hij is dan 36 jaar en timmerman. Aan het begin van de ochtend wil hij Schiedam verlaten, maar zijn straat blijkt al afgesloten te zijn. Uit angst voor vergeldingsmaatregelen tegen zijn gezin, geeft hij gehoor aan het bevel om zich te melden. Gekleed in werkkleding, een oude jas en een hoed, moet hij via de Rotterdamschedijk lopend naar een loods aan de IJsselhaven, vanwaar hij rond 17:00 uur vertrekt. Via de Mathenesserweg, de Allard Piersonstraat en de rijksweg bij Overschie, moet hij dan ook lopend naar Delft. In een schoolgebouw krijgt hij iets te eten, waarna hij naar het treinstation moet lopen, waar hij rond 05:00 uur aankomt. De goederentrein vertrekt om 08:00 en rijdt via Den Haag naar Haarlem. Daar worden de mannen door de bevolking geholpen met grote hoeveelheden voedsel, drank, sigaretten, tabak, sigaren, versnaperingen enzovoorts. Michiel geniet van de verbazing van de Duitse soldaten bij het tevoorschijn komen van vele vooroorlogse artikelen. Ook is de bevolking behulpzaam bij het doorgeven van brieven en bij ontvluchtingen. Bij aankomst in Amersfoort doet Michiel alsof hij een zenuwinzinking heeft en wordt hij, met moeite, weggevoerd door een verpleegster. Op 13 november wordt hij met 15 lotgenoten met een auto van het Roode Kruis naar Rotterdam gebracht en dezelfde dag bereikt hij Schiedam. In maart 1946 wordt daar nog een dochter geboren. Het gezin verlaat Schiedam en Michiel overlijdt in Krimpen aan den IJssel op 17 juni 1998, 89 jaar oud.

Bron: Stadsarchief Rotterdam