Arend Douwe Posthumus

In januari 1943 werd de tweejarige Eljah Mendels uit zijn ouderlijk huis opgehaald om op een schuiladres ondergebracht te worden. Wekenlang werd hij van het ene adres naar het andere gebracht tot hij op 10 april permanent terecht kon bij Arend(Ari) en Jantina(Titi) Posthumus. Het jonge echtpaar uit Leeuwarden had geen kinderen, en de plaatselijke geestelijke had hun verteld dat zij iets konden doen om een joods kind te redden. Het verzet voorzag Eljah van valse papieren waarop stond dat hij een weeskind was wiens ouders waren omgekomen bij het bombardement van Rotterdam. Zodoende kon hij gewoon met andere kinderen buiten spelen. Eljah is tot na de oorlog bij Ari en Titi in huis gebleven. De hele periode beschouwden zij hem als hun eigen zoon, en ze hebben nooit enige vergoeding voor zijn onderhoud willen aannemen. Toen na de oorlog bleek dat Eljahs ouders waren omgekomen, wilden Ari en Titi hem adopteren. Ze waren bereid om hem een joodse opvoeding te geven. De autoriteiten bepaalden echter dat Eljah, wiens ouders orthodoxe joden waren geweest, in een joods gezin moest worden grootgebracht. Ari en Titi Posthumus respecteerden deze beslissing en hoewel zij het heel moeilijk vonden om van het kind te scheiden, hebben zij ten volle meegewerkt aan de overgang. In juli 1946 brachten Ari en Titi uit eigen wil Eljah bij de joodse familie Israëls-Kern, bij wie hij is gebleven tot hij in 1964 ging trouwen. -Op 3 juni 1982 werden Arend Douwe Posthumus en zijn vrouw Jantina Anna Posthumus-Jansen door Yad Vashem erkend als Rechtvaardigen onder de Volkeren.

Bron: Een Laatste Saluut