Dirk Ruijs

RUIJS (Dirk), geboren te Rotterdam op 8 november 1926. In 1944 woont Dirk met het ouderlijk gezin in de Rotterdamse wijk het Nieuwe Westen, op het adres Rauwenhoffplein 21b. Drie weken na het overlijden van zijn jongste broertje (slechts drie dagen oud) wordt Dirk opgepakt bij de razzia van 11 november 1944, hij is dan net 18 jaar en leerling aan de 2e Ambachtsschool aan de Beukelsdijk, richting meubelmaken. Hij moet naar de verzamelplaats bij het in aanbouw zijnde Belastingkantoor aan de Puntegaalstraat en ’s avonds moeten de mannen, via de Maastunnel, naar het Feijenoord stadion lopen. Daar worden de mannen in de goederenwagons (63 per stuk) gepoot, waarin het pikdonker is, met alle ongemakken van dien. Via Amsterdam en Haarlem gaat het transport naar Weesp, waar de trein de gehele dag stil staat. Vervolgens gaat het transport verder naar Blankenheim, zo’n 90 km ten westen van Koblenz, waar sneeuw ligt en het koud is. Het Lager, dichtbij het station, is afgezet met prikkeldraad. De barakken zitten vol met wandluizen en het is er een grote troep. De mannen weigeren daarin te slapen en gebruiken voor zo’n vijf weken de eetzaal als slaapplaats. Al snel vernemen de mannen dat een jonge wachtmeester van de politie gestorven is aan difterie, ook zijn er 30 tbc-patiënten in de groep. Het werk is zwaar: rails sjouwen, bielsen dragen en meer van dat soort werk. Op een zeker moment wordt, op ongeveer 10 meter van het Lager, een trein neergezet. Het gerucht gaat dat er munitie in zit en wanneer vliegtuigen lichtkogels uitwerpen, vluchten de mannen het bos in, ondanks dat het er zeer hard vriest. Later keren de mannen terug en krijgen zij bezoek van een hoge SS-officier. Hij geeft de mannen een compliment; hij vindt de mannen dapper dat ze hun diensten verrichten onder bommenregen en kogelvuur. Een half uur later moeten de mannen het Lager verlaten en gaan ze lopend naar Keulen; onder de zware omstandigheden lopen ze hun voeten kapot. In Keulen hebben de mannen het heel slecht vanwege de vele bombardementen, het slechte eten en de slechte behandeling. Vijf jongens die van de honger eten stelen, worden opgehangen. Later wordt Dirk met anderen op transport gezet naar Unterloquitz in Thüringen, waar zij grondwerk moeten verrichten. Door de lange werkdagen met weinig eten, krijgen Dirk en andere hongeroedeem. Op 13 april 1945 worden Dirk en de andere mannen bevrijd. Lopend, met een Jeep en de trein gaat Dirk naar Frankfurt, Antwerpen en Tilburg om tenslotte in Baarle-Nassau te wachten op het moment dat hij naar Rotterdam kan. Op 9 juni 1945 is het zover. Na de oorlog wordt Dirk vertegenwoordiger in chemicaliën en in verf, trouwt hij en wordt hij vader. Dirk overlijdt op 12 oktober 1980 in Schiedam, 53 jaar oud.

Bron: Stadsarchief Rotterdam