David van de Velde

Ook bekend als: Daan

David “Daan” van de Velde wordt op 9 juli 1912 geboren in Steenbergen in een eenvoudig arbeidersgezin. Hij groeit op in een warm, maar arm huishouden binnen de Nederlandse Hervormde gemeenschap. Daan is een uitstekende leerling, maar na het overlijden van zijn moeder in 1925 verdwijnt de gezelligheid uit huis en moet hij zijn school verlaten om te gaan werken als leerling-machinist bij een suikerfabriek. In 1932 wordt hij opgeroepen voor militaire dienst bij het 3e Regiment Infanterie. Door bezuinigingen moet hij echter met groot verlof. Tijdens de crisistijd vindt hij moeilijk werk, maar via familie komt hij in 1934 als vrijwillig soldaat terecht bij de Politietroepen. Hij wordt ingezet bij de Jordaanoproer in Amsterdam, waar hij moeite heeft met het geweld tegen arme burgers. In 1935 stapt hij over naar de Koninklijke Marechaussee. Als marechaussee werkt Daan onder meer in Sluis en Valkenswaard, waar hij belast is met grensbewaking en de bestrijding van smokkel. Hij heeft veel begrip voor de armoede van de bevolking en knijpt geregeld een oogje dicht. Wanneer in mei 1940 de oorlog uitbreekt, trekt hij zich met zijn eenheid terug via België en Frankrijk. Na zware beschietingen, omzwervingen en ontberingen bereikt hij uiteindelijk Engeland. In Groot‑Brittannië wordt Daan ingedeeld bij het Nederlandsch Legioen, later de Prinses Irene Brigade. Het leven in de tentenkampen is zwaar en het wantrouwen van de Britten groot, maar geleidelijk groeit de eenheid uit tot een goed geoefende brigade. Daan dient in de Marechaussee‑onderdelen, waaronder de mobiele compagnie en later het eskadron pantserwagens. Tijdens zijn verblijf in Engeland ontmoet hij Doreen Lewis. Ze verloven zich snel en trouwen in 1942. Ondanks tegenslagen, zoals het afbranden van hun kazerne en zware reorganisaties binnen de brigade, blijft Daan actief trainen. De Brigade krijgt in 1941 officieel de naam Prinses Irene en bereidt zich voor op inzet op het vasteland. In 1944 neemt Daan met de Brigade deel aan de invasie van Normandië. Na de landing bij Graye‑sur‑Mer wordt hij ingezet bij zware gevechten rond Caen, Hell Fire Corner en later bij de achtervolging van terugtrekkende Duitse troepen langs de Seine. Hij ervaart zijn vuurdoop onder zware omstandigheden: artillerievuur, voedselgebrek, ziekte en het verlies van kameraden. Na Normandië trekt de Brigade via België richting Nederland. In september 1944 steekt Daan bij Borkel en Schaft weer de Nederlandse grens over. De Brigade speelt een belangrijke rol bij de beveiliging van bruggen, waaronder bij Grave, en bij patrouilles langs de grote rivieren. Daarbij wordt hij geconfronteerd met geweld, brandstichting door Duitse patrouilles en de dood van naaste collega’s. Later wordt Daan ingezet in Zeeland en Noord‑Beveland, waar hij bewakingstaken uitvoert ter bescherming van de Schelde en de aanvoer naar de haven van Antwerpen. Hij neemt deel aan felle nachtelijke gevechten, onderschept Duitse sabotagepogingen en is getuige van de dreiging van onderzeeboten. Begin 1945 wordt de verkenningsafdeling opgeheven. In die periode wordt zijn zoon Christopher geboren, die hij pas maanden later voor het eerst ziet. Na de oorlog blijft Daan in dienst bij de Koninklijke Marechaussee. Hij vervult verschillende functies in Engeland en later in Nederland, onder meer als opleider, brigadecommandant en grensbewaker. Zijn loopbaan kenmerkt zich door plichtsbesef, leiderschap en betrokkenheid bij zijn mensen. Na veertig dienstjaren gaat hij met pensioen, maar blijft ook daarna maatschappelijk actief. Daan overlijdt op 4 april 1997 in Eindhoven. Bron: https://www.prinsesirenebrigade.nl/daan-van-de-velde--marechaussee-.html

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders