Hendrikus Reinier (Harry) van Huut

HUUT van (Hendrikus Reinier, roepnaam Harry), geboren te Rotterdam op 7 april 1918. Hij komt uit het 2e huwelijk van zijn vader, net als zijn vijf broers en één zus. In 1944 woont Harry met zijn vader, twee broers en een zus in de Rotterdamse wijk Middelland, op het adres Van der Poelstraat 15a. Twee andere broers zijn getrouwd en weer een andere broer verblijft al enige tijd in Duitsland voor de Arbeitseinsatz. Moeder verblijft (vermoedelijk) al geruime tijd in een verzorgingshuis. Bij de razzia van 11 november 1944 geven Harry en zijn broers Rienus (1921) en Ton (1923), onder druk van de buren, die bang zijn dat de gehele buurt in brand wordt gestoken, gehoor aan het “Bevel” om zich te melden. Harry is dan 26 jaar. Het valt de broers zwaar dat ze alleen afscheid kunnen nemen van vader en niet van de rest van de familie, ondanks dat ze ervan uitgaan dat ze slechts een weekje hoeven te werken, wellicht zelfs in de buurt van Rotterdam. Via het in aanbouw zijnde Belastingkantoor aan de Puntegaalstraat lopen de mannen door de Maastunnel naar het treinstation bij de Kuip. Daar worden in iedere goederenwagon te veel mannen (plm. 55) gestouwd, zodat ze niet of nauwelijks kunnen zitten. In de wagon van de drie broers heerst een opgefokte stemming. ’s Avonds vertrekt de trein, die de mannen via Amsterdam, Weesp, Oldebroek, Münster en Keulen naar Bedburg brengt. Vervolgens moeten de mannen nog een flink stuk lopen naar het OT-lager op de berg, in de regen en tot over hun enkels door de modder. Op 2 december 1944 worden de mannen in twee groepen gesplitst en daarbij komt broer Rienus in de groep naar Keulen, waar de al voor de razzia opgepakte broer Reinier moet verblijven. Vlak voor de kerst vertrekken Harry en Ton, via twee afzonderlijke transporten, naar Krefeld-Linn. Ze komen in een Lager waar al een honderdtal Rotterdammers verblijft. Het werk in de loopgraven en aan de spoorwegen is zwaar en de weersomstandigheden zijn zeer slecht. Veel koude, harde wind, sneeuwstormen, afgewisseld met modderpoelen tijdens invallende dooi. Zijn kapotte schoenen spelen Harry op den duur op. In januari 1945 maakt Harry moeilijke dagen door, lichamelijk is hij kapot. De algehele toestand noemt hij onbeschrijfelijk ellendig. Na het zware bombardement van 29 januari 1945 moet Harry helpen om mensen, levend en dood, onder het puin vandaan te halen. Wanneer het front dichtbij het Lager komt, moeten de dwangarbeiders te voet de over de Rijn gebouwde Uerdingerbrücke oversteken; de bewakers gaan er zelf ook vandoor. In drie dagen lopen de mannen naar Borken, waar zij onder andere in gebombardeerde huizen moeten werken. Harry en Ton raken op 13 maart 1945 zelf betrokken bij een bombardement, wanneer ze in een café zitten. Ze worden door de luchtdruk weggeblazen en moeten uit het puin vluchten; Harry is licht gewond en Ton is zijn bril kwijt. Op 20 maart 1945 vertrekken de broers naar Maria Veen, waar ze in een lazaret werk vinden. Ton als kapper, terwijl Harry mannen scheert en andere klusjes verricht. Begin april 1945 arriveren de geallieerden, eerst de Engelsen later de Amerikanen. Harry treedt op als tolk en misdienaar. De rector van een voormalig verzorgingstehuis regelt dat de broers langer mogen blijven. Harry komt in contact met Josefa, een 23-jarige keukenhulp in het lazaret. Dit contact mondt uit in verliefdheid, waardoor de broers langer in Duitsland blijven dan andere dwangarbeiders. De familie hoort niets van de broers, maakt zich zorgen en schakelt het Roode Kruis in. Wanneer de broers op 19 juli 1945 de terugreis aanvaarden, worden ze bij de douane argwanend bejegend, als verdachte NSB’ers onderworpen aan een kruisverhoor. Ook al omdat ze bestolen worden van geld en riemen, valt de ontvangst in Nederland nogal tegen. Op 14 januari 1948 trouwen Harry en Josefa “met de handschoen”, waarbij Josefa in Duitsland verblijft. Later komt zij naar Nederland en worden twee kinderen geboren, w.o. Harry jr. Harry sr. en Josefa overlijden in september 1997 en mei 2003. Sinds februari 2021 is Harry jr. actief betrokken bij de Stichting Razzia Monument Rotterdam.

Bron: Stadsarchief Rotterdam