Iwan Pasjutin

Tijdstip overlijden 14.15 uur. Gehuwd (twee kinderen). Civiel was Iwan in Rusland politiechef. Tijdens zijn militaire dienst was Iwan officier in een Russische pantserbrigade. Hij was als krijgsgevangene in Nederland tijdelijk ondergebracht in de Friese hoofdstad bij de gevangenbewaarder Tiemersma in de Vermeerstraat. Pasjutin werd per abuis neergeschoten door het lid van de Binnenlandse Strijdkrachten Willem Braam. Deze man verkeerde in de veronderstelling dat de gebrekkig Duits en Nederlands sprekende Rus ter hoogte van de voormalige beschuitfabriek 'Fryslân' aan de Mr. P. J. Troelstraweg kwade bedoelingen had en vuurde er meteen op los. De Rus werd met een ernstige buikverwonding overgebracht naar een ziekenhuis, waar hij aan zijn verwondingen overleed. Argwanende burgers gaven aan een B.S.-post door dat zich op straat een Duitssprekende persoon bevond. Men vermoedde dat het om een gedeserteerde Duitse militair ging. Braam ging de fietsende Pasjutin achterna en sommeerde hem te stoppen. Inderdaad stapte Pasjutin van zijn fiets af. Vermoedelijk is door het taalverschil een misverstand ontstaan. Toen Pasjutin zijn legitimatiekaart uit een binnenzak te voorschijn wilde halen, veronderstelde Braam dat het wellicht om een vuurwapen ging. De BS'er loste een schot dat de Rus ernstig verwondde. Vrij snel werd hij overgebracht naar het nu niet meer bestaande Stadsziekenhuis aan het Blokhuisplein in Leeuwarden. Pasjutin behoorde tot een groep Russische krijgsgevangenen, die door de Duitsers als dwangarbeiders naar Fryslân waren gebracht. Zijn stoffelijk overschot werd opgebaard in één van de zalen Tivoli aan de Huizumerlaan in Leeuwarden. Daar defileerden velen sinds zaterdag 28 april 1945 kort voor de teraardebestelling om afscheid te nemen. Oorspronkelijk op maandag 30 april 1945 om 15.00 uur met Oekraïens kerkelijk ceremonieel begraven op de bijzondere hervormde begraafplaats te Leeuwarden-Huizum, afdeling 3A, regel 10, nr. 6. Ondanks het slechte weer waren honderden mensen, onder wie vele burgerlijke en militaire autoriteiten, aanwezig bij de begrafenisplechtigheid in Huizum. Onder anderen namens het gemeentebestuur P. F. J. Westra, de commandant van de Binnenlandse Strijdkrachten Arie Meijer, het bestuur van de Communistische Partij Nederland (CPN), officieren van het Militair Gezag en de geallieerden in Leeuwarden. In mei 1948 overgebracht naar en herbegraven op de Russische erebegraafplaats op de algemene begraafplaats Rusthof te Amersfoort. In het communistische dagblad De Waarheid werd op 2 mei 1945 aandacht geschonken aan deze dramatische gebeurtenis.

Bron: Een Laatste Saluut