Frans Dijckmeester

Ook bekend als: Frans Theodoor Dijckmeester

Frans Dijckmeester (Haarlem, 23 juni 1917 - Amersfoort, 18 februari 2003) was een burgemeester en verzetsstrijder. Voordat Dijckmeester naar Engeland vertrok was hij actief voor de Ordedienst (OD). Dijckmeester werd in Engeland ingedeeld bij het Bureau Inlichtingen (BI) en in juni 1944 boven Nederland gedropt. Hij coördineerde contact tussen het Nederlandse verzet en de Nederlandse regering in Engeland. Dit leidde uiteindelijk tot de oprichting van de Binnenlandse Strijdkrachten. Na de oorlog werd Dijckmeester burgemeester van Zierikzee, Haarlemmermeer en Apeldoorn.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl

Frans Theodoor Dijckmeester is op 23 juni 1917 in Haarlem geboren. Hij heeft bij de cavalerie zijn dienstplicht vervuld en is kort na zijn 18de verjaardag op de Leusderheide beëdigd. Daarna studeert hij rechten in Utrecht. Als de oorlog uitbreekt, is hij dienstplichtig sergeant. Hij woont in Zutphen, waar zijn vader burgemeester is, en is daar actief in het verzet. In 1941 rijdt hij de Elfstedentocht. In 1942 besluit hij naar Engeland te gaan. In Zuid-Limburg klimt hij een hek over, waarna hij in België is. Dan neemt hij de trein naar Brussel, waar J. van Boetzelaer hem een vals persoonsbewijs geeft. Na een zware en spannende tocht via Parijs bereikt hij Mauléon aan de voet van de Pyreneeën. Daar wordt in een hooischuur een groep mannen verzameld, die samen de bergen overgaan. Het is een zware tocht, want op de gewone voetpaden wordt door de Duitsers gepatrouilleerd. De klimmers wordt met touwen met elkaar verbonden en hijsen elkaar de bergen op. Zijn passeur blijkt een espadrille-koopman te zijn. Als de Spaanse grens in zicht komt, verlaat hij de groep. Ze doen de touwen uit en lopen de grens over. In ruil voor een horloge en kostbare sigarettenkoker krijgen ze te eten. De volgende dag wordt de groep gearresteerd. In het kamp bij Miranda de Ebro wordt hij maanden vastgehouden. Hij komt vrij door de naam te gebruiken van een Fransman die liever in Miranda bleef dan te vechten in Noord-Afrika. Zo komt hij in Madrid terecht, vanwaar hij doorreist via Villa Real de Santo Antonio in Portugal naar Gibraltar. Een Brits konvooi brengt hem naar Engeland, waar hij op 16 maart 1943 aankomt. Na te zijn verhoord in de Patriotic School volgt hij bij Bureau Inlichtingen de parachutistenopleiding en een opleiding tot geheim agent. Hij deelt een flat met Robert de Brauw. Op 5 juni wordt hij uit zijn klas gehaald omdat hij iemand moet vervangen. Op 6 juni 1944 - D-Day! - wordt hij met agent Robbie Mooiweer boven Nederland gedropt. Omdat het vliegtuig in de Duitse zoeklichten wordt gevangen, wacht de piloot niet totdat ze bij hun pin-point zijn. Frans Dijckmeester komt neer in de Betuwe, Robbie Mooiweer bij Zwammerdam. Een molenaar helpt Frans zijn verspreid liggende bagage op te rapen en in zijn kelder te verbergen, samen met zijn parachute. In Amsterdam moet hij contact maken met Pieter Jacob Six, hoofd van de Ordedienst. Ze spreken onder hun schuilnaam af dat ze elkaar bij een bepaalde boom in het Vondelpark zullen ontmoeten. Daar aangekomen blijken ze elkaar te kennen: Frans heeft bij de cavalerie onder Six gediend. Ze worden vrienden. Op 10 september 1944 brengt hij vanuit de ‘Wolkenkrabber’ in Amsterdam samen met Gerben Sonderman een radio-telefonie contact met BI tot stand. Later wordt een seinpost in dat appartement ingericht. Terwijl Gerben op straat met een uitkijkploeg de wacht houdt, seint Frans veel berichten door. Frans Dijckmeester overleeft het beruchte Englandspiel. Na de oorlog blijft hij betrokken bij de inlichtingendienst. Hij trouwt met Louise Ariane de Brauw, zuster van Robert. Van 1956-1965 is hij burgemeester van Zierikzee, van 1965-1972 van Hoofddorp (nu Haarlemmermeer) en van 1972-1981 van Apeldoorn. Hij is van 1981 tot 1987 voorzitter van het Genootschap Engelandvaarders. Hij is op 18 februari 2003 in Amersfoort overleden. Foto 2: Inauguratie tot burgemeester van Zierikzee, 16 mei 1956

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders