Noodkacheltje

1944

De laatste winter van de Tweede Wereldoorlog was voor Amsterdam de zwaarste. Een deel van Nederland was in september 1944 bevrijd, maar boven de grote rivieren duurde de bezetting voort. Aanvoer van voedingsmiddelen en brandstof was er niet, omdat er geen treinen meer reden en omdat auto's en vrachtwagens door de Duitsers in beslag waren genomen. Door gebrek aan steenkool lagen ook de gasfabrieken en de elektriciteitscentrales stil. De Amsterdammers moesten zich dikwijls behelpen met noodkacheltjes, gemaakt van bijvoorbeeld een vuilnisbak, een emmer of een conservenblik, waarin van alles kon worden opgestookt. Zulke kacheltjes dienden als verwarming en fornuis.

Vervaardiger

Majoor, Gebr.

Thema's

Hongerwinter

Organisatie

Amsterdam Museum

Collectie

onedele metalencollectie

Type

kachel

Rechten

Auteursrechtelijke status niet geëvalueerd

Identificatienummer van Amsterdam Museum

KA 14796

Bron

http://hdl.handle.net/11259/collection.21188

Afbeelding

https://amdata.adlibhosting.com/api/wwwopac.ashx?server=images&command=getcontent&value=KA_14796.JPG

Trefwoorden

bezetting 1940-1945
hongerwinter

Disclaimer over kwetsend taalgebruik

Bij bronnen vindt u soms teksten met termen die we tegenwoordig niet meer zouden gebruiken, omdat ze als kwetsend of uitsluitend worden ervaren.Lees meer

Hongerwinter

De Hongerwinter was de winter van 1944 tot 1945, aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, met een grote schaarste aan voedsel en brandstof. Met name in de steden van West-Nederland, waar zo'n 20.000 mensen omkwamen door honger en kou, leidde de winter tot grote ellende. De Spoorwegstaking vormde het begin van de Hongerwinter, de Duitsers grepen deze staking aan om het vervoer van voedsel te blokkeren. De Hongerwinter eindigde met de geallieerde voedselhulp.